رزین و ساعت‌سازی
هنر رزین و ساعت‌های هنری
از صمغ طبیعی درختان تا هنر معاصر:
پیش از آن‌که رزین به ماده‌ای برای هنر و طراحی مدرن تبدیل شود، انسان‌ها صمغ‌های طبیعی خارج‌شده از برخی درختان را جمع‌آوری می‌کردند. این مواد چسبناک به‌دلیل ویژگی‌های کاربردی و رایحه‌ی خاص‌شان ارزشمند بودند. در دوران باستان، از آن‌ها به‌عنوان بخور در مراسم، ماده‌ی چسباننده، وسیله‌ای برای آب‌بندی و ضدآب‌کردن اشیا و پوششی محافظ برای چوب و آثار هنری استفاده می‌شد.
با گذشت زمان و پیشرفت دانش شیمی، رزین‌های مصنوعی با ویژگی‌ها و کاربردهای گسترده‌تری پدید آمدند. رزین‌های اپوکسی در دهه‌ی ۱۹۳۰ توسعه یافتند و در دهه‌ی بعد وارد کاربردهای تجاری شدند. امروزه انواع مختلف رزین مصنوعی در تولید و صنایع گوناگون، از جمله برای ساخت چسب‌ها، پوشش‌های محافظ و مواد مرکب، به کار می‌روند. در هنر و طراحی نیز رزین اپوکسی به‌دلیل سطح براق و قابلیت‌های متنوعش محبوب است و برای ساخت اشیای دکوراتیو، ساعت‌های هنری، زیورآلات و اکسسوری‌ها استفاده می‌شود. مواد و پوشش‌های رزینی همچنین می‌توانند از طریق جزئیات تزئینی و آراستگی‌های خاص، در طراحی لباس به کار گرفته شوند.
از تجربه‌ی هنری تا آفرینش فرصت‌های مشترک:
در سها؛ کار با رزین فرصتی برای تجربه‌ی رنگ، بافت و جزئیات در قالب اشیای دست‌ساز فراهم می‌کند. از اشیای دکوراتیو تا اکسسوری‌ها، هر اثر امکان آزمودن ترکیب‌های تازه‌ی مواد و تبدیل ایده‌ها به آثاری ملموس را به وجود می‌آورد. این تجربه همچنین زمینه‌هایی برای ساخت عناصر تزئینی و اکسسوری‌های مکمل لباس فراهم کرده و میان ساخت اشیا و طراحی لباس پیوند ایجاد کرده است.
پس از فراگیری هنر رزین؛
و انتقال این مهارت‌ها به اعضای تیم خود، این فرصت را یافتم که برای مدتی کوتاه با یک نهاد همکاری کنم و به‌عنوان مربی هنر رزین به آموزش این هنر مدرن بپردازم. در نتیجه‌ی این همکاری، نزدیک به بیست بانو این هنر را آموختند و هر یک توانست کسب‌وکار خانگی مستقلی راه‌اندازی کند. دیدن این‌که چگونه این بانوان مهارت‌های تازه‌آموخته‌ی خود را به فرصتی برای فعالیت اقتصادی مستقل تبدیل کردند، مرا به هدفم برای حمایت از زنان و دختران سرزمینم نزدیک‌تر ساخت.
باور دارم یکی از ارزشمندترین راه‌های بهره‌گیری از آموخته‌ها، به‌اشتراک‌گذاشتن مسئولانه‌ی دانش و مهارت‌ها و کمک به دیگران برای یافتن مسیر رشد و استقلال خودشان است. هنگامی که دانش منتقل می‌شود و فرصت‌های تازه شکل می‌گیرند، پیشرفت فردی می‌تواند از مرزهای زندگی یک نفر فراتر رود و به رونق فعالیت‌های اقتصادی محلی و شکل‌گیری جامعه‌ای توانمندتر کمک کند.
خلاقیت با کنجکاوی، تمرین و شهامت تجربه‌کردن رشد می‌کند. یادگیری هر فن تازه می‌تواند دریچه‌ای به ایده‌ها، فرصت‌ها و امکان‌هایی بگشاید که شاید پیش از آن حتی تصورشان را نمی‌کردیم.
جمله‌ی الهام‌بخش:
هر تجربه‌ی خلاقانه، دریچه‌ای به سوی امکانی تازه می‌گشاید.